A. Hofmanweg 1

2031 BH Haarlem

Geschiedenis

Een mozaïek is simpelweg een geheel dat opgebouwd is uit kleinere deeltjes. Vanaf de oude beschavingen in Egypte en Mesopotamië zijn mensen al bezig om oppervlaktes en objecten te decoreren met oa steentjes, schelpen, lapis lazuli, parelmoer, goud en ivoor. De oudste mozaïeken zoals we ze nu kennen zijn vloeren in kiezelstenen in Gordium (Turkije) uit de 8e eeuw voor Christus. De oude Grieken gebruikten voor het eerst vierkante gespleten stukjes steen en marmer om ook figuratieve afbeeldingen te maken.

Gereedschap en materialen

Natuursteen en marmer zijn nog steeds belangrijke materialen om mozaïeken mee te maken. Voornamelijk dankzij de grote verscheidenheid in kleur, structuur en poreusheid.

Voor de meer felle en intense kleuren gebruik ik smalti. Smalti is gekleurd glas dat uitsluitend wordt gebruikt in het mozaïekambacht. Twee Italiaanse familiebedrijven in Venetië en Spilimbergo hebben het (geheime) recept voor dit materiaal dat in alle kleuren en tinten gemaakt kan worden.

Met een speciale mozaïekhamer (martellina) en aambeeld (ceppo) kan het materiaal in de juiste vorm en grootte worden gespleten. Ieder steentje (tessera) wordt met de hand gemaakt.

Stijlen

De mozaïekgeschiedenis bestaat uit verschillende periodes. De Romeinse, Byzantijnse, Moderne en Hedendaagse zijn de meest belangrijke. Iedere periode wordt gekenmerkt door een eigen stijl, techniek, kleuren, materialen en onderwerpen.

Romeinse mozaïeken zijn gemaakt van vierkante steentjes in natuurlijke materialen. Het oppervlak is egaal, omdat ze als vloeren worden gebruikt. De onderwerpen zijn mythologisch, historisch of geometrisch en decoratief.

Byzantijnse mozaïeken zijn te vinden op muren, koepels en gewelven van (christelijke) gebouwen. Ze kenmerken zich door het gebruik van goud, de religieuze voorstellingen en het onregelmatige oppervlak.

De moderne en hedendaagse mozaïeken zijn zeer gevarieerd in vorm, materiaal, onderwerp en techniek.